Müslüm Gürses - Kadınım

Eşyalar toplanmış seninle birlikte

Anılar saçılmış odaya her yere

Sevdiğim o koku yok artık bu evde

Sen



Kıyıda köşede gülüşün kaybolmuş

Ne olur terk etme yalnızlık çok acı

Bu renksiz dünyayı sevmiştik birlikte

Sen kadınım



Hatırla o günü karşıki sokakta

Seni öptüğümü ilk defa hayatta

Kollarımda benim ilkbahar sabahı

Sen



Sönmüş bak ışıklar ev nasıl karanlık

O ılık aydınlık yuvamız soğumuş

Geceler bitmiyor ağlıyorum artık

Sen kadınım



Masamız köşede öylece duruyor

Bardaklar boşalmış her biri bir yerde

Sanki hepsi hasret senin nefesine

Sen



Bana bıraktığın bütün bu hayatın

Yaşanan aşkların değeri yok artık

Ben sensiz olamam artık anlıyorum

Sen kadınım