Enis Behiç Koryürek - Tuna Kıyısında

Tuna Kıyısında

Evimden  uzakta, annemden uzak;
Kimsesiz kalmışım yad ellerinde.
Bir vefa ararım kalbe dolacak
Gurbetin yabancı güzellerinde.

Tunanın üstünde güneş batarken
Sevgili yurdumu andırır bana.
Bir hayal isterim Boğaziçinden
Bakarım "İstanbul!" diye her yana.

İstanbul! Ey sedef mehtaplarından
Hülya gözlerime ilk ışık veren!
Buranın ufkunda yanıp tozlanan
En munis renge de biganeyim ben.

Ah, orda renklerin -şark güneşile
Naz eden- sihirbaz ahengi vardır.
Bu akşam yurdumu andırsa bile
Ah, orda akşamın bin rengi vardır.